Alternatieve diergeneeskunde
Natuurgeneeswijzen zijn de trend, ook in de diergeneeskunde. Terwijl de klassieke geneeskunde de ziektesymptomen behandelt, gaat de alternatieve geneeskunde uit van de eenheid van lichaam, ziel en geest. Natuurgeneeswijzen zijn erop gericht de zelfgenezende krachten van het lichaam te activeren en het weerstandsvermogen ervan te versterken, zonder het met ongewenste bijwerkingen te belasten.
Mogelijkheden en grenzen
Met natuurgeneeswijzen kunnen honden niet van een overgeërfde ziekte worden afgeholpen en kan ook geen breuk worden gezet. De grenzen van de alternatieve diergeneeskunde zijn bereikt als door verstrekkende orgaanveranderingen zelfgenezing niet meer mogelijk is. Het genezingsproces zelf kan door natuurgeneeswijzen echter gunstig worden beïnvloed, doordat ze het herstel van een ziek weefsel of orgaan stimuleren. Vooral bij infecties, allergieën en chronische pijn kan de levenskwaliteit van een hond aanmerkelijk worden verhoogd. De alternatieve diergeneeskunde past geneesmiddelen en lichaams- en gedragtherapieën toe, van geval tot geval ook als aanvulling op conventionele behandelmethoden.
Homeopathie
Grondslag van homeopathische geneeswijzen is de ‘simileregel’, het gelijke kan met het gelijke worden genezen. Werkzame stoffen worden niet als tegenmiddel, maar als gerichte prikkel ingezet om de processen van zelfgenezing in het lichaam op gang te brengen. Gebruikt worden mineralen, plantaardige of dierlijke stoffen in hoge verdunning. De regel luidt: hoe geringer de dosering, des te sterker de werking. De verdunningsgraden worden in potenties aangegeven. D1 betekent hierbij een verdunning van 1 : 10, D2 van 1 : 100 enzovoorts.
Centraal bij de homeopathische behandeling van de hond staan niet zozeer de ziektesymptomen, maar zijn aard en zijn individuele constitutietype. Is hij een ‘gevoelige zonderling’, die zich niet door vreemden wil laten aanraken? Zulke honden zijn eigenzinnig, zelfbewust en krachtig, maar binden zich slechts aan één persoon. Ze houden van zoutig eten en reageren bij een homeopathische behandeling goed op keukenzoutpreparaten.
Of is hij eerder het type van de 'bange veelvraat, te snel prikkelbaar en heel gevoelig voor pijn, die alles wat maar eetbaar is verslindt en neigt tot spijsverteringsstoornissen’? Dit type kan met braaknootpreparaten worden geholpen. In de klassieke homeopathie kiest de dierenarts na uitvoerige informatie van de hondeneigenaar het unieke middel dat precies bij die hond past. Intussen zijn er ook combinatiepreparaten, die een hondeneigenaar met een beetje ervaring bij verkoudheid, diarree of nervositeit van zijn dier zelf kan toepassen.
Bach-bloesemtherapie
De Engelse arts Edward Bach ontwikkelde als zachte geneesmethode een bloesemtherapie, waarbij niet de lichamelijke ziektesymptomen, maar de gemoedstoestand van de zieke op de voorgrond staat. De Bach-bloesemtherapie wordt in de afgelopen jaren ook bij honden met succes toegepast. In totaal staan er 38 bloesemessenties ter beschikking, die bij de viervoeter in sterk verdunde vorm ofwel rechtstreeks op de tong worden toegediend, of door zijn drinkwater worden gemengd. Ze beïnvloeden psychische stoornissen als ongeduld, onzekerheid, angst of agressiviteit door het zelfbewustzijn te versterken. Bewezen heeft de Bach-bloesemtherapie zich vooral hij honden die onder stress staan, bijvoorbeeld voor een bezoek aan de dierenarts of bij de geboorte.
Het Bach-bloesemmengsel `Rescue Remedy' met essenties van kerspruim, reuzenbalsemien, bosrank, zonneroosje en vogelmelk helpt in noodgevallen, als een hond een shock heeft of in paniek is, bijvoorbeeld na een ongeval.
De druppels verzachten de pijn na operaties en zijn geschikt voor het behandelen van wonden. Maar ook deze geneeswijze heeft haar grenzen. Door teelt en ras bepaalde gedragsafwijkingen van de hond zijn met de Bach-bloesems nauwelijks te beïnvloeden.
Acupunctuur
De methode van de acupunctuur is afkomstig uit de traditionele Chinese geneeskunde. Ziekte wordt beschouwd als verstoorde balans tussen de beide tegengestelde, maar tegelijk aanvullende krachten yin en yang. Ze bevatten de levensenergie Qi, die in het lichaam langs meridianen stroomt. Zijn yin en yang in evenwicht, dan is het lichaam in harmonie en het organisme gezond. Is het ziek, dan worden bij de klassieke acupunctuur op bepaalde acupunctuurpunten (670 bij de mens, 112 bij de hond) langs de lichaamsmeridianen fijne naalden ingebracht om de energiestroom te stimuleren of te onderdrukken. Dierenartsen die zijn afgestemd op de westerse acupunctuur, zetten de naalden op plekken waar de hond pijn heeft. De naaldsteken moeten receptoren prikkelen en ertoe leiden dat door de hersenen pijnverlichtende stoffen (endorfine) worden vrijgemaakt.
De acupunctuur vervangt geen dringend noodzakelijke geneesmiddelen en ook geen operaties, maar is geschikt als pijntherapie bij honden met rugpijn, artritis of peeskwetsuren en bij verscheidene aandoeningen van het zenuwstelsel. Verloopt de behandeling ontspannen, dan vallen rustige dieren er zelfs bij in slaap. Honden die zich tegen de behandeling verzetten, moet acupunctuur bespaard blijven.
Acupressuur en shiatsu
Acupressuur en shiatsu werken net als acupunctuur volgens het principe van de meridiaanbanen. In plaats van naalden zijn het bij acupressuur de vingers die druk of wrijving uitoefenen op de acupunctuurpunten en het aangrenzende weefsel. Acupressuur is vooral aan te bevelen bij honden die zich tegen naalden verzetten, en heeft bovendien als voor? deel dat de hondeneigenaar eventueel de behandeling op aanwijzing van de dierenarts thuis kan voortzetten. Acupressuur en acupunctuur zijn zinvol te combineren als de dierenarts een hond zo tot rust brengt, dat hij zich erna niet tegen het inbrengen van de acupunctuurnaalden verzet.
Bij de shiatsu-therapie wordt het hele lichaam van de hond met druk van de vingers bewerkt. Hierdoor moeten spierspanningen loskomen, zal de doorbloeding verbeteren en kunnen genezingsprocessen op gang komen.
Tellington Touch
In het kader van de opvoeding van paarden ontwikkelde de Canadese paardentrainster Linda Tellington-Jones een zachte vorm van lichaamstherapie. Haar basisidee berust op de Feldenkrais-methode, die mensen helpt zich meer bewust te worden van hun lichaam. Tegenwoordig wordt de zogeheten Tellington Touch (TTouch) ook bij honden toegepast. Hierbij wordt het lichaam met bepaalde draaiende en strijkende bewegingen met verschillende drukkracht bewerkt. Dit moet de celfuncties stimuleren, het zenuwstelsel op gang brengen en tegelijkertijd ontspanning en concentratievermogen van de hond bevorderen.
De TTouch verstevigt de binding tussen baas en hond. De hond moet de aanrakingen als aangenaam ervaren. Dan kan het zelfs lukken gedragsproblemen als agressie en overdreven nervositeit gunstig te beïnvloeden. De TTouchtherapie is het uitgelezen middel om pijn en chronische kwalen van de hond te verlichten en genezingsprocessen en zelfgenezing op gang te brengen. Voordeel van de zachte geneeswijze: iedere min of meer geduldige hondeneigenaar kan het zelf leren en ook toepassen. Dat de behandeling honden goed doet, is onmiskenbaar: er zijn dieren bij die hun TTouch regelmatig en nadrukkelijk opeisen.
Therapeutische massage
Massage brengt meer dan alleen welbehagen bij de hond teweeg. Het kan ook ongerief en pijn verlichten, het spierstelsel losser maken en de bloedsomloop stimuleren. Hierdoor komt er meer zuurstof in het weefsel en worden schadelijke stofwisselingsproducten sneller afgevoerd.
Bij de therapeutische massage worden verschillende technieken gecombineerd, die niet verder worden uitgevoerd dan de hond toelaat. Het begint met zachte strijkbewegingen in één richting (effieurage), die de viervoeter moeten kalmeren. Dan worden ter stimulering van de doorbloeding bepaalde huid- en spiergebieden gemasseerd, gekneed, licht gewrongen en gerold (petrissage). Therapeutische massages worden bij aandoeningen van het bewegingsapparaat en als nabehandeling van spierblessures ingezet. In geen geval mogen ze worden toegepast bij acute rughernia, bij ontstekingen en in de buurt van botbreuken en tumoren. Massageverbod bestaat ook als een hond koorts heeft of zich aan rug en hals heeft verwond. Massages verstevigen niet in de laatste plaats de band tussen baas en hond en maken het de eigenaar makkelijker lichamelijke problemen van zijn hond vroegtijdig te herkennen.
Hydrotherapie
Water is een ideaal medium, ook voor de hond. Het verleent het lichaam nieuwe kracht en ontlast ledematen en gewrichten na verwondingen of bij degeneratieve ziekten. Koud toegepast zorgt het ervoor dat de bloedvaten onder de huid samentrekken, wat bij ontstekingen kan helpen. Warm water daarentegen verwijdt de bloedvaten en bevordert de doorbloed
|
